Leczenie rzęsistkowicy

leczenie

Rzęsistkowica wymaga szybkiego i kompleksowego leczenia, które powinno obejmować w równym stopniu oboje partnerów. Należy bowiem pamiętać, że rzęsistek przenosi się w wyniku kontaktów płciowych, więc w przypadku leczenia tylko jednej strony, nieleczony partner będzie zarażał drugiego. Właśnie takie nieuświadamiane działanie wpływa na rozpowszechnienie opinii, iż rzęsistkowica jest chorobą, której nie da się całkowicie wyleczyć. Jest to jednak myślenie błędne, a odpowiednia terapia powoduje wyeliminowanie rzęsistka u obojga parterów.

Z objawami rzęsistkowicy można zgłosić się zarówno do lekarza ginekologa, jak również do urologa czy wenerologa. Ze względu na to, że objawy rzęsistkowicy są bardzo podobne do objawów innych chorób dróg rodnych, do jej jednoznacznego zdiagnozowania niezbędny jest nie tylko wywiad lekarski, ale również wykonanie badania wymazu z pochwy u kobiet i z cewki moczowej u mężczyzn. Wykonuje się również badanie osadu moczu, które pozwala potwierdzić diagnozę.

Leczenie rzęsistkowicy oparte jest na podawaniu choremu leków przeciwpierwotniakowych, mających za zadanie zahamować rozwój rzęsistka pochwowego oraz wyeliminować wszystkie pierwotniaki z organizmu. W tym celu choremu podaje pochodne imidazolu (np. metronidazol, tinidazol, ornidazol, fimidazol). Są to leki pierwotniakobójcze, które przerywają łańcuch DNA rzęsistka, nie pozwalając mu się rozmnażać, i doprowadzają do jego śmierci. Zazwyczaj leki te przyjmuje się 1-3 razy na dobę, w zależności od zaleceń lekarskich. Po około 3 tygodniach od rozpoczęcia terapii należy wykonać badania kontrolne – w ok. 95% przypadków już pierwsze leczenie, obejmujące oboje parterów, okazuje się być wystarczające do całkowitego wyleczenia rzęsistkowicy. Jeśli kuracja nie przyniosła pożądanych efektów – zazwyczaj zaleca się jej powtórzenie.

Ważne jest, aby leczenie farmakologiczne uzupełnić o zmiany w stylu życia – pozwalają one uskutecznić terapię. Partnerom zaleca się powstrzymanie od stosunków płciowych podczas trwania leczenia, aby niewyleczony parter ponownie nie zaraził tego, u którego rzęsistek został zlikwidowany. Ponadto, chorym zaleca się szczególne dbanie o higienę miejsc intymnych, powstrzymywanie się od korzystania z publicznych toalet oraz basenów – ważne jest zminimalizowanie ryzyka ponownego zarażenia się rzęsistkiem pochwowym.

Komentarze czytelników

Nie ma jeszcze komentarzy! Śmiało, bądź pierwsza/y! :)


Musisz mieć włączone javascript, aby wyświetlać komentarze.